Ζαχαρη










[ΦΩΤΟ Yagmur]





Τώρα που γύριζες,


οδηγόντας στο σκοτάδι,
βράδυ και βροχή, 
ένοιωθες το τέλος του κόσμου,
να λιώνεις γλυκά και σύ εκει έξω
σαν ζάχαρη στο νερό,
και δεν θα μείνει τίποτα από σένα,
θα τρέξεις μαζί με το νερό της βροχής
στα ρυάκια του δρόμου και στην θάλασσα.

3 σχόλια:

  1. απελευθέρωση και σφίξιμο μαζί...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μικρά, δυνατά κείμενα.
    Συγκίνηση και υποβολή του αναγνώστη.
    Ποικίλα συναισθήματα σε συμπύκνωση που γεμίζουν κι αδειάζουν μαζί, την ψυχή.
    Άλλων ζωές, κομμάτια από την καθημερινότητα του καθενός μας
    Υπέροχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή