Τρίτη, 21 Αυγούστου 2018

Η ΕΛΕΝΗ




Το ζευγάρι  παντρεύτηκε πολύ μεγάλο στην ηλικία και δεν περίμεναν να κάνουν παιδί. Φαίνεται όμως ότι ακόμη υπήρχε καρπός να ανθίσει και έτσι γέννησαν την Ελενίτσα την πανέμορφη. Ένας αγγελος.   Όταν δε έγινε κοπέλλα δεν μπορούσες με τίποτα να την προσπεράσεις  χωρίς να σταματήσεις να θαυμάσεις κορμί και πρόσωπο. Ξανθιά ψηλή  γαλανομάτα και πολύ όμορφη. Κανονική απόγονος της ομηρικής  Ελένης που αλήτευσε στην Τροία και πήρε στο λαιμό της τόσο κόσμο.

Εκεί στην εφηβεία της Ελένης που ήταν πλέον γέροι και οι δύο δεν μπόρεσαν να κρατήσουν τα γκέμια στην ομορφιά και στην νιότη της. Εμπλεξε το κορίτσι με παρέες και μηχανάκια ξεμάκρυνε από αρχές και σχολεία. Κάθε βράδυ έξοδος με τον φίλο της, που είχε μηχανή τούρμπο. Ταβλεπαν αλλά ο λόγος τους χωρίς  ανταπόκριση.

Εκεί στη μεγάλη λεωφόρο γκάζωσε και η μηχανή του έβγαλε φτερά.  Ένα στραβοκούνημα και η μηχανή έφυγε πάνω από το διαχωριστικό και κυλίστηκε στο αντίθετο ρεύμα αφού κοπάνησε στα διερχόμενα.

Τα δυό κορμιά τσακισμένα. Το αγόρι στον τόπο η Ελένη στην εντατική.
Περνούσαν οι μήνες καμμία κίνηση ζωής την είχαν ξεγραμμένη.
Οι γέροι της κουβαράκια πόνου και θυμού μπαινόβγαιναν στο νοσοκομείο περπατόντας με δυσκολία.
Οι γιατροί  και οι νοσοκόμες πολλές φορές χάζεψαν την ομορφιά του αλαβάστρινου κορμιού της , εκεί στην εντατική , όπως το έβλεπαν ακίνητο και διασωληνωμένο.
Ένα κρίμα την ομορφιά της και τα νιάτα της έβγαινε απ΄όλους .

Μετά το εξάμηνο η Ελένη έφυγε οριστικά. Το γέρικο ζευγάρι καταδικάσθηκε να ζήσει μέχρι τα βαθειά γεράματα.  Πολλά  χρόνια μετά το θάνατό της, όταν η κουβέντα ερχόταν στην Ελένη δεν  έκλαιγαν ,δεν θρηνούσαν μόνο σε ρωτούσαν αν την θυμάσαι πως ήταν και τι έκανε .  Στα τελευταία χρόνια πρίν φύγουν και αυτοί πίστευαν πιά ότι κάποια φάρσα ήταν η Ελένη. Μπορεί  και να ήταν μόνο στο μυαλό τους.  Εκαναν την πραγματικότητα οπτασία και φαντασία για να αντέξουν.
Προχθές είχαμε το μνημόσυνό τους πέθαναν με διαφορά μιας μέρας.

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2018

Φυλακή-δικηγορία


 Φυλακή-δικηγορία

Δίκαζα στο 6 μία τακτική της παλαιάς διαδικασίας. Κάθησα στο έδρανο και περίμενα τη σειρά μου. Δίπλα μου ήλθε και κάθησε ένας συνάδελφος που τον γνωρίζω απ΄το 82 ,δηλαδή τότε που εγώ έμπαινα στην δικηγορία αυτός μέτραγε δεκαετία ήδη. Γερασμένος και ταλαιπωρημένος, αφού είπαμε τις καλημέρες και τα πως είσαι, δεν κρατήθηκα και τον ρώτησα «γιατί συνάδελφε δεν βγαίνεις στην σύνταξη πια δεν κουράστηκες?»   «να βγώ» μου λέει μουρμουρητά « και μετά τι θα κάνω? Θα πηγαίνω στο ΚΑΠΗ?»  συνέχισε με λίγο νεύρο ..όχι μόνο του λέω εγώ … «να πάρεις την κυρά σου και ταξιδάκια»..   «μπα θα βαρεθώ» μου λέει σκεπτικός.. «πάει εγώ δεν μπορώ…. δεν μπορώ να φύγω»….  «δεν έχω τι άλλο να κάνω»…  ανθρωποφάγα δουλειά ..σε απομυζά και δεν σου αφήνει  νού για τίποτα άλλο….
μου θύμησε τον βαρυποινίτη  σε μια ταινία  που δεν ‘ηθελε να εγκαταλείψει τη φυλακή διότι μπήκε νέος και τώρα γέρος δεν ήξερε πως να ζήσει έξω απ΄την φυλακή … φοβάταν να βγεί..

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

ΙΩΑΝΝΗΣ ΕΥΑΓΓΕΛΑΤΟΣ



EKΛΟΓΕΣ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑ

ΤΡΕΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΥΠΟΨΗΦΙΟΥΣ


Η  ορθή λειτουργία της δημοκρατίας εξαρτάται από την  ορθή λειτουργία της δικαιοσύνης, επομένως  αυτονόητη είναι και  η σπουδαιότητα  των εκλογών στο δικαστικό σώμα  για το κοινωνικό σύνολο, αφού η επιλογή των κατάλληλων προσώπων μπορεί να αποτελέσει το όχημα  των απαιτουμένων αλλαγών στο χώρο αυτό.

Με τις σκέψεις αυτές και προκειμένου να γίνουν γνωστές οι θέσεις των υποψηφίων,  ΤΑ ΝΟΜΙΚΑ ΤΕΤΡΑΔΙΑ θέτουν τρείς ερωτήσεις στους υποψηφίους:


Με έντονη παρουσία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με πλούσιο συγγραφικό έργο, καλλιτεχνικές ευαισθησίες και καθαρές απόψεις για τα τεκταινόμενα στο χώρο της δικαιοσύνης ο υποψήφιος  Ιωάννης  Ευαγγελάτος  πιστεύει  οτι   "......Η απονομή Δικαιοσύνης σε συνανθρώπους μας, δεν είναι κάτι εύκολο. Συνεπάγεται καθημερινές ψυχικές συσπάσεις και συνειδησιακές δονήσεις, ενώ ο δρόμος προς την αναζήτηση του δικαίου είναι ένας δύσβατος δρόμος....."

 Αξίζει να τις διαβάσετε τις σκέψεις, απόψεις και προβληματισμούς του!

1]Ποίο [/α] κατά την άποψή σας το μεγαλύτερο πρόβλημα  στο χώρο της δικαιοσύνης και ποία η λύση του?


Το μεγαλύτερο πρόβλημα στο χώρο της Δικαιοσύνης είναι η καθυστέρηση στην απονομή της. Το Δίκαιο είναι αγαθό. Επομένως, ως αγαθό, πρέπει να καταναλώνεται άμεσα και έγκαιρα, αλλιώς αλλοιώνεται και χάνει την ουσία του. Η εύκολη σκέψη για τη λύση του προβλήματος θα ήταν η αύξηση των οργανικών θέσεων των δικαστών, η στελέχωση των υπηρεσιών της γραμματείας των δικαστηρίων και η εξεύρεση των αναγκαίων αιθουσών για την εκδίκαση των υποθέσεων. Υπάρχει, όμως και μια άλλη λύση ανέξοδη και άμεση: Ο περιορισμός της αιτιολογίας των αποφάσεων. Οι ξένοι δικαστές θεωρούν τους Έλληνες συναδέλφους τους συγγραφείς! Πράγματι, οι αποφάσεις στην Ελλάδα έχουν τη δομή και τον όγκο ενός διηγήματος, κάποιες φορές και ενός μυθιστορήματος! Αυτό πρέπει να αλλάξει, επιτέλους! Στην Ευρώπη οι δικαστικές αποφάσεις έχουν άλλη δομή, άλλη μορφή. Η πλήρης και εμπεριστατωμένη αιτιολογία δεν έχει σχέση με τις πολλές σελίδες μιας απόφασης. Σκεφτείτε ότι ένας δικαστής δημοσιεύει περίπου 250 αποφάσεις το χρόνο, με μέσο όρο 10 σελίδες την απόφαση, δηλαδή γράφει 2.500 σελίδες το χρόνο ή 675.000 λέξεις! Η Οδύσσεια του Ομήρου είχε περίπου 12.000 στίχους…


2] Πιστεύετε ότι υπάρχει δυνατότητα αυτοπροστασίας και αυτοκάθαρσης στο δικαστικό σώμα  από φαινόμενα διαφθοράς με το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο?
Αν όχι τι προτείνετε?

Καταρχάς δεν πιστεύω ότι υπάρχουν φαινόμενα διαφθοράς στο δικαστικό σώμα. Έχω υπηρετήσει σε πολλά Πρωτοδικεία της Ελλάδας, από τα πιο μικρά (πχ Αίγιο) μέχρι το μεγαλύτερο (Αθήνα) και δεν έχω αντιληφθεί κάτι τέτοιο. Σε κάθε περίπτωση το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο είναι αρκετό για να αντιμετωπίσει τέτοια φαινόμενα, αν παρουσιαστούν. Το πρόβλημα έγκειται πάντοτε στην εφαρμογή των νόμων. Νόμοι υπάρχουν! Δεν εφαρμόζονται πάντοτε, όμως…. Ο Εμμανουήλ  Ροΐδης έλεγε ότι στην Ελλάδα πρέπει να ψηφισθεί ένας νόμος που να επιτάσσει την εφαρμογή των υπολοίπων….



3]  Υπάρχουν συμπεριφορές δικαστών   που   προσβάλλουν  η αναιρούν τον ρόλο των δικηγόρων ως συλλειτουργών της  δικαιοσύνης?

Είναι αλήθεια, ότι, δυστυχώς,  έχουν παρατηρηθεί φαινόμενα λειτουργών, αλλά και συλλειτουργών της Δικαιοσύνης, που δεν συνάδουν με το ρόλο τους και την αποστολή τους. Ωστόσο, η Δικαιοσύνη είναι ανθρώπινη και για αυτό δικαιούται να σφάλλει… Αρκεί να υπάρχει καλή διάθεση από όλες τις  πλευρές και αλληλοκατανόηση. Η απονομή Δικαιοσύνης σε συνανθρώπους μας, δεν είναι κάτι εύκολο. Συνεπάγεται καθημερινές ψυχικές συσπάσεις και συνειδησιακές δονήσεις, ενώ ο δρόμος προς την αναζήτηση του δικαίου είναι ένας δύσβατος δρόμος. Πολλές φορές ταυτίζουμε το Δίκαιο, τα νομικά γενικά, με μια νομικίστικη αντίληψη που πλανάται γύρω μας και αυτό είναι λάθος. Δεν μας αφήνει να αντιληφθούμε πόσο πολύτιμη είναι η Δικαιοσύνη για την καθημερινότητά μας, για τη ζωή μας…. Οι Ρωμαίοι έλεγαν «ας επικρατήσει η Δικαιοσύνη κι ας χαθεί ο κόσμος….» για να τονίσουν την αξία της Δικαιοσύνης.


Δημοφιλείς αναρτήσεις