ΑΠΟΔΟΧΗ



  Δεν ήξερα ουτε εγώ, 
[απλώς το υποψιαζόμουν] ,
οτι κινούμασταν μαζί, 
εγώ και εκείνη.

Την έσερνα   χρόνια πολλά,

  μαζί μου,
 στην ταλαιπωρία των αντιδικιών ,
και των ακροατηρίων....

Δεν μίλαγε ,
κάθονταν δίπλα μου,
 σιωπηλή,
 και περίμενε...


Δεν απαιτούσε,

 διότι φοβόταν πολύ...

Μετά από τόσα χρόνια ,

συνοδοιπορίας,
Με άφησε,
 και  κινήθηκε  μόνης της.

Έπαψε να φοβάται τόσο,
 έφτιαξε μικρά κειμενάκια.


Με ξάφνιασε αλλα 

την αποδέχθηκα.
Πόσα πολλά ευχαριστώ 
 σ΄αυτούς
που βοήθησαν,
στην αποδοχή αυτή!!!!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου